حادثه را بگذار تا نزد من آید، او چون کودکـــــــــــ خردسال بی گناه است. بازیگوشی و نیک خواهی خردمندانه روان ام این است که زمستان ها و بوران های یخبندان اش را پنهــــان نمی کند و نیز سرمازدگی هایش را. تنهایی یکی را گریز یک بیمار است و دیگری را گریز از بیماران.
بگـــذار همه پیرامونم بشنوند که از سرمای زمستان لرزانم و آه کشان، با چنین آه و لرزی همچنـان از اتاق های گرم شان گریزانم.
بگذار به من رحم آرند و با من به خاطر سرمازدگی هایــــم آه کشند و بنالند که: "سرانجام یخ دانایی او را خشک خواهد کرد".
ولی من در این میان با پاهای گرم بر کــوه زیتون خویش چپ و راست می پویم و در گوشـــه آفتابگیر کوه زیتون خویش آواز می خوانم و بر رحم ها همه خنده می زنم.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
حرف هایش نیز همه نا روشن بود. و از ما چــــــه خشمگین می شد، این غربنده غضبناک، زیــــرا درست نمی فهمیدیم چه می خواهد بگوید. ولی او چرا سر راست تر سخن نمی گفت؟
و اگر گناه از گوش های ما بود، چرا ما را گوش هایی داده بود که کلام او را بد می شنیدند؟ و اگر گوش های ما را گل گرفته بودند، چه کسی گل گرفته بود؟
او را خطا بسیار بود، این کوزه گر خام دست را. و ولی این که او از کوزه ها و آفریده های خویش، بدان سبب که بد از کار در آمده بودند انتقام می ستاند، این دیگر نهایت بی ذوقی بود.
خدا همه چیز هست و همه چیز در خداست.خدا جهان را نیافرید که خود بیرون آن بایستد.خیر خدا خود جهان است.خدا خیمه شب باز نیست که سر نخها را در دست داشته باشد و همه رویداد ها را مهار کند.خیمه شب باز ورزیده،عروسک ها را از پشت پرده اداره میکند و بنابراین علت برونی حرکت عروسکهاست.اما شیوه جهانداری خدا این نیست.تو از خودت اختیار داری میوانی الان دستت را بالا بیاوری بلند بشوی راه بروی اینها همه با اختیار تو است نه با خدا ولی نمیتوانی انگشتت را طوری دیگر دراز کنی یا طوری دیگر راه بروی.در واقع اسپینوزا میگفت ما اختیار داریم از خودمان ولی اینها همه در یک محدوده معین هستن...من که نمیدونم جبر میشه یا اختیار ولی در اصل میشه جبر..........به نظرم
انیشتین:من به خدای اسپینوزا اعتقاد دارم.
+
تاريخ سه شنبه پنجم بهمن ۱۳۸۹ساعت 20:7 نويسنده یگانه بیگانه
|
